Woensdag 29 juni.

( Dag 6 )

Onze excursie dag,naar Mavrovo National Park en klooster St Jovan Bigorski.

Als we dit geweten hadden hoe het ging waren we niet mee geweest, niet voor de natuur want dat was prachtig, maar de rest??!!

Oke bij Alex een excursie geboekt, Alex is niet zijn echte naam, is een Macedonier getrouwd met een Nederlandse en Alex praat dus ook Nederlands, Alex is een schuinsmarcheerder.Alex is dus niet mijn vriendje geworden.Alex denkt ik zal die Nederlanders eens lekker laten betalen voor een excursie en dat is nog niet eens zo erg als je dan ook maar waar voor je geld krijgt.38 euro pp is nogal geld, om een lunch te krijgen midden in de stront en gratis vliegen.

Dus inmiddels staat Alex ook op Zoover.

Dagje uit goed voor U ,in dit geval goed voor Alex.

We moesten om 9.00 uur klaar staan en dan zou Alex met zijn busje komen.Er ging 16 man mee.Dus laden die handel en gaan.

Er werd gezegd plassen doen we in de bosjes, ik denk nog dat is een grapje, nou dat was dus geen grapje.

Maar goed we gaan op pad rijden door de bergen en dat is echt prachtig.

Af en toe even een stop en vliegen allemaal de bus uit, iedereen uiteraard dezelfde foto's en huppa de bus weer in, en eigenlijk wisten Theo en ik wel dat we hier niet echt van houden, maar ja je gaat voor zeker met een excursie mee, volgende keer dus echt niet meer, we nemen een taxi en die mannen brengen je overal heen nemen ook de tijd voor je, dus nee dit doen we echt niet meer,hoewel we vorig jaar ook met een excursie mee zijn gegaan maar toen met Lale tours en dat was zoveel beter.

We rijden weer verder en kunnen bij verschillende stops even een foto maken,de natuur moet eerlijk zeggen was prachtig,en hebben daar ook echt van genoten,maar het ergste komt nog.

We stoppen voor een koffie pauze, busje wordt langs de kant gezet, we krijgen allemaal een plastic bekertje in onze handen gedrukt met daarin wat korreltjes,dan heet water erop en dat was de koffie, je snapt het al niet te zuipen gewoon en dus huppa over mijn schouder de bosjes in.Als je maagpijn wilde krijgen moest je deze koffie opdrinken.

Nou daar staat het spul dan te genieten van hun bakkie,en plassen? dat kon beneden in de bosjes, ik dus niet he, kan niet plassen in de bosjes.

Koffie op en we gaan verder. 

Hier aan de andere kant van de brug ligt Albanie.

We naderen het Movrovo Park.

Mooi is het zeker.

We brengen een bezoek aan klooster St.Jovan Bigorski.

De dames in korte broek moeten een rok aan,nou het was een lap die klaar lag met klittenband en kon je over je korte broek doen.

We betalen 2.50 euro pp om naar binnen te mogen.

Toen gingen we de kapel binnen en daar mochten we geen foto's maken, de monnik vertelde het een en ander geen idee waar ie het over had ik stond achteraan en hoorde niks.

Alles goud wat er blinkt.Wel mooie 3D houtsnijwerk,maar na een praatje van 7 min konden we weer gaan en dat was het,ik weer met mijn grote muil, nu dat is ook weer snel verdiend.

En ik dacht nog dat we verder binnen iets gingen zien maar nee dat was het dus!

Nu dan nog even over het kunnen plassen, achteraf bleek dat we hier naar het toilet konden gaan,maar niemand die iets had gezegd, toch iets voor Alex om dat even te melden lijkt me.

We zijn hier ook klaar en vertrekken weer.

Dan rijden we naar een plek waar we de lunch krijgen.

En laat me jullie dit vertellen hier wil je echt je lunch niet krijgen.

We komen letterlijk in de shit terecht,we zijn bij een schapenboerderij, best leuk maar neem van mij aan nogmaals niet voor je lunch.

Hier boven is het huisje van de schapenherder en links zie je een stukje dak, hou dat even in de gaten.

Hierboven dus landje met strontvliegen en stront natuurlijk.

We stappen de bus uit en de stank komt je al tegemoet,ik toen nog geen idee dat we hier onze broodjes zouden krijgen en dacht oke we kijken even bij de boerderij en dan weer weg.

Ik loop een beetje rond en denk jezus ..... wat hangt daar in godsnaam,loop dichterbij en denk huuuhhhh dit kan toch niet waar zijn.

Een schapenkop aan de boom, zal wel ergens goed voor zijn maar ik was echt niet blij, en dat was nog niet alles,ik kijk nog verder had ik het maar niet gedaan, en heb toch maar foto's gemaakt anders zou je nog denken dat het niet waar kan zijn.

Nog zin in en lunch?

Verderop hing een strop aan een boom,een dooie rat,en Alex maar zeggen jaja zo leven ze hier dit is onze cultuur, ja nou dank je wel maar ik dacht dit kun je de mensen toch niet aan doen?

En toen toen werd de lunch klaar gemaakt,ik had eigenlijk al helemaal geen honger meer en zeker niet toen ik zag wat er nog meer gebeurde.

Lekker uitgestald in de zon,en gelukkig is het niet te zien,maar kan je vertellen dat binnen no time het vol zat met stront vliegen, eet smakelijk mensen zei Alex nog, ik dacht toedeloe.

Overheerlijke lunch op het dak van de hut.

Theo had voor mij een broodje met kaas gemaakt hmm,ben een eindje verderop gaan staan maar de vliegen kwamen met me mee. Dus na 3 happen huppa broodje in de bosje gemieterd ik had het helemaal gehad.

Picknicken in de natuur ik vind het heerlijk en ben echt niet moeilijk maar dit was werkelijk te erg voor woorden.

Ik was er klaar mee en ben aan de wandel gegaan,toen kwamen de schapen van de berg naar beneden rennen.

Dan komen ze met busje weer aan rijden en kunnen we instappen voor de terug reis.

Theo nog een keer gevraagd Alex kun je niet ergens stoppen bij een pompstation dat sommige dames even naar het toilet kunnen, met veel pijn en moeite zei ie dat we over een half uurtje bij een pomp zouden zijn, inmiddels was het 16.00 en kon ik de hele dag niet plassen.

We komen he he gelukkig bij de pomp paar dames willen ook gebruik maken van het toilet, een vrouwtje uit Limburg trekt een wc deur open, zal de details besparen wat er toen gebeurde.

Ik was er zo mee klaar dat ik wilde zo snel mogelijk terug naar het hotel.

We krijgen nog een stop, om een stukje meloen te eten, ik dacht nee echt niet voor mij, staan daar in de bosjes te plassen en dan die meloen in zijn handen om in stukken te snijden,echt niet.

Na een best lange terug reis eindelijk in hotel, drink nog koffie met Mireille en Arnold, praten nog wat na en gelukkig was ik dus duidelijk niet de enige die met het een en ander moeite had.

Theo en ik gaan naar de kamer knappen ons wat op en lopen langs de Drim om wat te gaan eten.

Dit was een lange enerverende dag.